Επιχειρηματικά Συστήματα
Συμβουλευτική: Πώς να προσλάβετε βοήθεια που αλλάζει την εργασία σας
Αυτό το άρθρο αποτελεί μια συντακτική σύνθεση για την αξιολόγηση της επαγγελματικής βοήθειας. Δεν υπόσχεται κάποιο αποτέλεσμα, χρονοδιάγραμμα ή επιχειρηματικό αποτέλεσμα από την άποψη της συμβουλευτικής.

Αυτό το άρθρο αποτελεί μια συντακτική σύνθεση για την αξιολόγηση της επαγγελματικής βοήθειας. Δεν υπόσχεται κάποιο αποτέλεσμα, χρονοδιάγραμμα ή επιχειρηματικό αποτέλεσμα από την άποψη της συμβουλευτικής.
Όταν ένα έργο έχει κολλήσει, είναι εύκολο να αναζητήσετε ένα άτομο με τον κατάλληλο τίτλο. Το πιο δύσκολο έργο είναι να αποφασίσετε τι είδους βοήθεια θα άλλαζε πραγματικά το έργο. Ένας σύμβουλος μπορεί να προσφέρει εξειδικευμένες γνώσεις, μια εξωτερική άποψη, επιπλέον ικανότητα, δομή για μια δύσκολη απόφαση ή έναν τρόπο για να μάθετε πιο γρήγορα. Καμία από αυτές τις συνεισφορές δεν είναι αυτόματη απλώς και μόνο επειδή μια ανάθεση έχει ένα όνομα, μια πρόταση και μια ημερομηνία έναρξης.
Η πρακτική δοκιμασία είναι απλή: θα βοηθήσει αυτό να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο ο οργανισμός βλέπει, αποφασίζει ή εκτελεί ένα συγκεκριμένο έργο; Εάν όχι, μια βελτιωμένη διαδικασία μπορεί να παράγει κίνηση χωρίς πρόοδο. Ο στόχος εδώ δεν είναι να κάνει τη βοήθεια πρόσληψης να φαίνεται χωρίς κινδύνους. Είναι να κάνει την επιλογή πιο ευανάγνωστη πριν δεσμευτεί χρόνος, εμπιστοσύνη και χρήματα.
Ξεκινήστε με την απόφαση που έχετε μπροστά σας
Φανταστείτε την επαναλαμβανόμενη στιγμή: μια ανασκόπηση έργου τελειώνει με τη φράση «θα πρέπει να ζητήσουμε εξωτερική βοήθεια». Μπορεί να είναι ένα σοφό ένστικτο. Αλλά αυτή η πρόταση μπορεί να περιέχει πολλά διαφορετικά αιτήματα. Κάποιος μπορεί να χρειάζεται έναν τεχνικό ειδικό. Μια ομάδα ηγεσίας μπορεί να χρειάζεται μια διευκόλυνση λήψης αποφάσεων επειδή οι εσωτερικοί ρόλοι καθιστούν δύσκολη την άμεση διαφωνία. Μια ομάδα μπορεί να χρειάζεται την ικανότητα να ολοκληρώσει καθορισμένη εργασία. Ή ο οργανισμός μπορεί να χρειάζεται μια ανεξάρτητη αμφισβήτηση ενός σχεδίου που ήδη προτιμά.
Ξεκινήστε με την απόφαση που θα άλλαζε αν η βοήθεια ήταν χρήσιμη. Όχι «να βελτιώσουμε τη στρατηγική μας», αλλά «να αποφασίσουμε αν θα εισέλθουμε σε αυτήν την αγορά με τις διαθέσιμες πληροφορίες» ή «να προσδιορίσουμε γιατί αυτή η μεταβίβαση παράγει σφάλματα πριν αλλάξουμε τη διαδικασία». Μια απόφαση έχει έναν υπεύθυνο, έναν χρονικό ορίζοντα, περιορισμούς και μια συνέπεια εάν είναι λανθασμένη. Αυτά τα χαρακτηριστικά μετατρέπουν μια αόριστη ανάγκη σε κάτι που ένας υποψήφιος σύμβουλος μπορεί να εξετάσει.
Υπάρχει ένα χρήσιμο τεστ πίεσης: θα μπορούσε η εργασία να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το αρχικό αίτημα διατυπώθηκε λανθασμένα; Εάν η απάντηση είναι όχι, η εμπλοκή μπορεί να ρυθμιστεί για να επιβεβαιώσει μια προτιμώμενη λύση. Η συμβουλευτική μπορεί να είναι πολύτιμη ακριβώς επειδή εισάγει έναν πειθαρχημένο τρόπο για να ανακαλυφθεί ότι μια οικεία εξήγηση είναι ελλιπής. Αυτό απαιτεί από τους χορηγούς να ανεχθούν ευρήματα που είναι άβολα, μικρότερα από τα αναμενόμενα ή δεν είναι άμεσα εφαρμόσιμα.
Εδώ ακριβώς έχει σημασία ένα νήμα πραγματικότητας συντακτικής σύνθεσης. Η απόφαση δεν είναι μια φανταστική ιστορία πελάτη. Είναι η συνηθισμένη κατάσταση στην οποία μια ομάδα πρέπει να δράσει ενώ η εξήγηση εξακολουθεί να αμφισβητείται. Λάβετε υπόψη αυτήν την πραγματικότητα καθώς αξιολογείτε τη βοήθεια: το θέμα δεν είναι να αποκτήσετε έναν σύμβουλο· είναι να βελτιώσετε την ποιότητα της επόμενης κίνησης.
Το πεδίο εφαρμογής θα πρέπει επίσης να αναφέρει τι έχει ήδη αποφασιστεί. Ίσως ο οργανισμός έχει δεσμευτεί σε μια κανονιστική προθεσμία και χρειάζεται βοήθεια στην εφαρμογή του. Ίσως δεν θα αλλάξει ένα συγκεκριμένο σύστημα φέτος. Οι περιορισμοί δεν είναι ενοχλητικές λεπτομέρειες που πρέπει να κρυφτούν για αργότερα. Καθορίζουν εάν μια προσέγγιση μπορεί να είναι υπεύθυνη.
Αξίζει επίσης να αναφερθεί το κόστος της αναμονής. Μερικές φορές υπάρχει μια πραγματική προθεσμία. Μερικές φορές η επείγουσα ανάγκη είναι ένα συναίσθημα που δημιουργείται από επαναλαμβανόμενη αναποφασιστικότητα. Αυτά διαφέρουν. Ένα καλό πλαίσιο δείχνει τι γίνεται πιο δύσκολο αν η απόφαση καθυστερήσει και τι γίνεται πιο επικίνδυνο αν μια απόφαση είναι βιαστική. Αυτή η ισορροπία βοηθά έναν σύμβουλο να προτείνει ένα πρώτο βήμα που ταιριάζει στην περίσταση αντί να πουλάει έναν τυπικό ρυθμό εργασίας.
Τι μπορούν και τι δεν μπορούν να σας πουν τα στοιχεία
Τα στοιχεία μπορούν να σας βοηθήσουν να αξιολογήσετε εάν ένας σύμβουλος έχει σχετική εμπειρία και εάν η προτεινόμενη προσέγγισή του είναι συνεκτική. Δεν μπορούν να μεταφέρουν τις συνθήκες ενός άλλου οργανισμού στη δική σας. Ένα βιογραφικό σας λέει πού έχει εργαστεί κάποιος. Δεν αποδεικνύει ότι η μέθοδός του ταιριάζει στην απόφασή σας. Μια μαρτυρία μπορεί να δείξει ότι ένας προηγούμενος πελάτης εκτίμησε μια δέσμευση. Δεν δείχνει ποιες συνθήκες την έκαναν να λειτουργήσει ή εάν το ισχυριζόμενο όφελος μπορεί να αναπαραχθεί.
Ζητήστε αποδεικτικά στοιχεία που να σχετίζονται με την εργασία. Για ένα τεχνικό ερώτημα, αυτό μπορεί να σημαίνει διαπιστευτήρια, γνώση προτύπων, δημοσιευμένες μεθόδους ή μια σαφή εξήγηση για το πώς ελέγχονται τα ευρήματα. Για ένα ερώτημα απόφασης ή αλλαγής, αυτό μπορεί να σημαίνει ένα παράδειγμα των προϊόντων της εργασίας, τις ερωτήσεις που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο υποθέσεων και την προτεινόμενη συμμετοχή ατόμων που κατέχουν σχετικές γνώσεις. Μην ζητάτε εμπιστευτικό υλικό. Ρωτήστε αντ' αυτού πώς ο σύμβουλος θα έκανε τη συλλογιστική του επιθεωρήσιμη στο περιβάλλον σας.
Τα στοιχεία θα πρέπει να περιλαμβάνουν όρια. Ένα άτομο που λέει ότι θα χρειαστεί να δει επιχειρησιακά δεδομένα, να παρατηρήσει μια ροή εργασίας ή να μιλήσει με το επηρεαζόμενο προσωπικό πριν καταλήξει σε ένα συμπέρασμα περιγράφει ένα υπεύθυνο όριο. Το Εθνικό Ινστιτούτο Προτύπων και Τεχνολογίας των ΗΠΑ περιγράφει τη διαχείριση κινδύνου ως μια συνεχή διαδικασία διαμόρφωσης, αξιολόγησης, αντιμετώπισης και παρακολούθησης του κινδύνου - όχι μια εφάπαξ πράξη εμπιστοσύνης.[^nist] Αυτή η γενική πειθαρχία είναι χρήσιμη κατά την επιλογή επαγγελματικής βοήθειας: οι ισχυρισμοί θα πρέπει να συνδέονται με αυτό που έχει αξιολογηθεί και η εναπομένουσα αβεβαιότητα θα πρέπει να παραμένει ορατή.
Δώστε προσοχή στον τρόπο που περιγράφεται η επιτυχία. Η «βελτίωση» μπορεί να είναι μια εύλογη ελπίδα, αλλά σπάνια αποτελεί μια ακριβή σύμβαση. Πιο χρήσιμα μέτρα είναι τα άμεσα και επιθεωρήσιμα: υπάρχει ένα αρχείο αποφάσεων , έχουν ελεγχθεί υποθέσεις, ένας υπεύθυνος διαδικασίας μπορεί να εξηγήσει μια νέα μεταβίβαση ή έχει ολοκληρωθεί και αναθεωρηθεί μια συγκεκριμένη ανάλυση. Αυτά δεν εγγυώνται ένα εμπορικό αποτέλεσμα. Σας ενημερώνουν εάν η συμφωνημένη εργασία πραγματοποιήθηκε και εάν άφησε μια αξιοποιήσιμη βάση για την επόμενη απόφαση.
[^nist]: Το NIST, Risk Management Framework, περιγράφει μια δομημένη προσέγγιση για να καταστεί σαφής η συλλογιστική κινδύνου.
Η διάκριση που αλλάζει την επόμενη κίνηση
Η διάκριση που αλλάζει την πρόσληψη είναι μεταξύ ενός συμβούλου ως υποκατάστατου της ευθύνης και ενός συμβούλου ως συμβολής στην υπεύθυνη εργασία . Το πρώτο μοντέλο ζητά από τον σύμβουλο να επωμιστεί την αβεβαιότητα, να απορροφήσει την ευθύνη και να δώσει μια απάντηση που οι ηγέτες μπορούν να υιοθετήσουν χωρίς να την αναλάβουν. Το δεύτερο ζητά από τον σύμβουλο να προσθέσει κάτι που λείπει από τον οργανισμό, ενώ παράλληλα αφήνει τις αποφάσεις στα άτομα που έχουν την εξουσία και τις συνέπειες.
Δεν πρόκειται για ηθική κριτική του αιτήματος για εμπειρογνωμοσύνη. Οι οργανισμοί χρειάζονται συστηματικά γνώσεις που δεν κατέχουν. Η διάκριση αφορά τη σαφήνεια του ρόλου. Ένας ειδικός μπορεί να αναλύσει ένα σύστημα, να συγκρίνει επιλογές, να σχεδιάσει μια διαδικασία, να εκπαιδεύσει μια ομάδα ή να εκτελέσει μια συμφωνημένη εργασία. Ο χορηγός πρέπει ακόμη να αποφασίσει ποιο πρόβλημα έχει σημασία, να παράσχει πρόσβαση στην πραγματικότητα, να επιλύσει συμβιβασμούς και να ενεργήσει βάσει του αποτελέσματος.
Η σαφήνεια των ρόλων βελτιώνει επίσης τη σχέση με τους ανθρώπους που εκτελούν την εργασία. Εάν στο προσωπικό ειπωθεί ότι κάποιος εξωτερικός συνεργάτης θα τους «διορθώσει», έχει λόγους να προστατεύσει τον εαυτό του. Εάν κληθούν να δοκιμάσουν μια κοινή εξήγηση ενός προβλήματος, μπορεί να διαφωνήσουν, αλλά η εργασία έχει την ευκαιρία να χρησιμοποιήσει τις γνώσεις τους αντί να τις παρακάμψει. Η συμμετοχή δεν είναι πάντα κατάλληλη ή απεριόριστη. Η εμπιστευτική, επείγουσα και τεχνική εργασία μπορεί να χρειάζεται αυστηρότερα όρια. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι το όριο είναι σκόπιμο.
Η ίδια διάκριση βοηθά στον διαχωρισμό της συμβουλευτικής από την απλή υποκατάσταση εργατικού δυναμικού. Η επιπλέον δυναμικότητα μπορεί να είναι πολύτιμη. Αλλά η δυναμικότητα θα πρέπει να συμβατοποιείται ως δυναμικότητα. Μην αποκαλείτε κάποιον στρατηγικό σύμβουλο όταν η πραγματική απαίτηση είναι ένα εξειδικευμένο άτομο για την ολοκλήρωση ενός καθορισμένου έργου παράδοσης. Η σαφής γλώσσα καθιστά το εύρος, την υπευθυνότητα και την αξιολόγηση πιο δίκαια για όλους τους εμπλεκόμενους.
Ένας πρακτικός τρόπος για να δοκιμάσετε την ερμηνεία σας
Πριν επιλέξετε βοήθεια, γράψτε μια σύντομη περίληψη απόφασης μίας σελίδας. Θα πρέπει να είναι αρκετά σύντομη ώστε ο χορηγός, τα άτομα που βρίσκονται πιο κοντά στην εργασία και ένας υποψήφιος σύμβουλος να μπορούν να επισημάνουν το ίδιο ερώτημα. Συμπεριλάβετε την απόφαση, γιατί έχει σημασία τώρα, τι είναι γνωστό, τι είναι αβέβαιο, τους περιορισμούς που δεν μπορούν να αγνοηθούν και το άτομο που μπορεί να λάβει την επόμενη απόφαση.
Στη συνέχεια, ζητήστε μια αρχική απάντηση που να αφορά την υπόδειξη και όχι ένα γενικό μενού υπηρεσιών. Δεν αναζητάτε μια δωρεάν λύση. Αναζητάτε σημάδια πειθαρχημένης κρίσης. Μια αξιόπιστη απάντηση συνήθως κάνει τέσσερα πράγματα: επαναλαμβάνει την απόφαση με απλή γλώσσα, εντοπίζει την αβεβαιότητα που χρειάζεται διερεύνηση, προτείνει ένα αναλογικό πρώτο στάδιο και λέει αυτό που δεν θα ισχυριζόταν ότι αποδεικνύει.
Χρησιμοποιήστε έναν μικρό συγκριτικό πίνακα για τη δική σας συζήτηση. Δεν έχει να κάνει τόσο με τη βαθμολόγηση των ατόμων όσο με την αποκάλυψη μιας αναντιστοιχίας πριν γίνει δαπανηρή.
| Ερώτηση | Τι περιέχει μια χρήσιμη απάντηση | Σημάδι προειδοποίησης |
|---|---|---|
| Τι πρόβλημα λύνουμε; | Μια απόφαση και το πλαίσιό της, όχι μόνο μια ευρεία φιλοδοξία | Μια έτοιμη λύση πριν γίνει κατανοητή η ερώτηση |
| Τι θα έκανε το πρώτο στάδιο; | Μάθηση, ανάλυση, διευκόλυνση ή παράδοση με περιορισμένο αποτέλεσμα | Μια μακρά λίστα δραστηριοτήτων χωρίς απόφαση χρήσης |
| Ποιος πρέπει να εμπλακεί; | Κατόχους γνώσης και υπεύθυνους λήψης αποφάσεων, με αιτιολόγηση | Τα «ενδιαφερόμενα μέρη» αντιμετωπίζονται ως διακοσμητική κατηγορία |
| Τι θα μπορούσε να αλλάξει το σχέδιο; | Υποθέσεις, στοιχεία και σημεία αναμονής | Βεβαιότητα ότι το αρχικό πεδίο εφαρμογής είναι σωστό |
| Ποια παραμένει η ευθύνη μας; | Σαφείς ρόλοι χορηγού και ιδιοκτήτη | Γλώσσα που υπονοεί ότι η λογοδοσία μπορεί να ανατεθεί σε εξωτερικούς συνεργάτες |
Σε ένα υποθετικό παράδειγμα, μια ομάδα διοίκησης μπορεί να πιστεύει ότι χρειάζεται ένα νέο σύστημα αναφοράς επειδή οι συναντήσεις είναι αργές. Ένα χρήσιμο πρώτο ερώτημα θα μπορούσε να θέσει το ερώτημα εάν η καθυστέρηση οφείλεται σε ελλείπουσες πληροφορίες, αντικρουόμενα μέτρα, ασαφή ιδιοκτησία ή σε έναν μη πραγματοποιημένο συμβιβασμό. Το σύστημα μπορεί να εξακολουθεί να αποτελεί μέρος της απάντησης. Η αξία του ερωτήματος έγκειται στο ότι εμποδίζει την αγορά να γίνει η διάγνωση.
Συζητήστε πώς θα ελεγχθεί η εργασία κατά τη διάρκεια της. Μια ενδιάμεση συζήτηση μπορεί να συγκρίνει την αναδυόμενη εξήγηση με την αρχική εντολή, να προσδιορίσει τι έχει μαθευτεί και να αποφασίσει εάν το επόμενο στάδιο παραμένει δικαιολογημένο. Αυτό δεν είναι γραφειοκρατία καθαυτή. Είναι το πώς και οι δύο πλευρές εμποδίζουν μια λογική αρχική υπόθεση να σκληρύνει σε μια δέσμευση που δεν ταιριάζει πλέον με τα αποδεικτικά στοιχεία.
Μπορείτε να το κάνετε αυτό ακόμη πιο πρακτικό συμφωνώντας πώς θα έμοιαζε ένα πρώιμο «όχι». Ίσως ο οργανισμός δεν μπορεί να παρέχει την απαραίτητη πρόσβαση. Ίσως το ερώτημα απαιτεί έναν ειδικό που να εμπίπτει στις αρμοδιότητες του συμβούλου. Ίσως η εργασία να αποκαλύπτει μια ανεπίλυτη απόφαση διακυβέρνησης που κανείς δεν έχει την εξουσία να λάβει. Η έγκαιρη αναφορά αυτών των συνθηκών καθιστά μια παύση ή παραπομπή ένδειξη φροντίδας και όχι μια αμήχανη έκπληξη.
Συνηθισμένα λάθη που δημιουργούν ψευδή βεβαιότητα
Προσλάβετε τον πιο σίγουρο ομιλητή. Η αυτοπεποίθηση μπορεί να κάνει μια αγχωτική επιλογή να φαίνεται ευκολότερη. Δεν υποκαθιστά μια σαφή μέθοδο, σχετική γνώση ή μια εξήγηση των ορίων. Αναζητήστε άτομα που μπορούν να είναι άμεσα χωρίς να προσποιούνται ότι η αβεβαιότητα έχει εξαφανιστεί.
Αντιμετώπιση των πιστοποιητικών ως ολόκληρου του κριτηρίου. Τα πιστοποιητικά μπορεί να είναι εξαιρετικά σημαντικά, ιδιαίτερα σε ρυθμιζόμενες ή τεχνικές εργασίες. Δεν καθορίζουν εάν η προτεινόμενη ανάθεση έχει χρήσιμο πεδίο εφαρμογής, κατάλληλη πρόσβαση ή βιώσιμη παράδοση.
Αγοράζοντας ένα μεγάλο πρόγραμμα πριν από τη δοκιμή του κεντρικού ερωτήματος. Μια μεγαλύτερη εμπλοκή μπορεί να δικαιολογηθεί, αλλά δεν θα πρέπει να είναι η προεπιλεγμένη απάντηση σε ένα αόριστο πρόβλημα. Ένα στάδιο οριοθετημένης ανακάλυψης μπορεί να αποκαλύψει ότι η αρχική υπόθεση είναι λανθασμένη, ότι η εργασία ανήκει εσωτερικά ή ότι ένας ειδικός χρειάζεται μόνο για ένα μέρος.
Εξίσωση της διαφωνίας με την αντίσταση. Τα άτομα που βρίσκονται πιο κοντά σε μια διαδικασία μπορεί να εντοπίσουν περιορισμούς που ένας εξωτερικός παρατηρητής δεν μπορεί να δει γρήγορα. Η απόρριψη κάθε πρόκλησης ως αντίστασης δημιουργεί μια κολακευτική αλλά εύθραυστη ανάλυση. Αντιμετωπίστε τη διαφωνία ως δεδομένα προς εξέταση, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι δεν μπορούν όλες οι προτιμήσεις να καθορίσουν την απόφαση.
Αφήνοντας το τέλος απροσδιόριστο. Η «παροχή συστάσεων» δεν αποτελεί σαφή γραμμή τερματισμού. Συμφωνήστε εάν το αποτέλεσμα είναι ένα υπόμνημα απόφασης, μια σχεδιασμένη διαδικασία, μια τεχνική αξιολόγηση, μια παράδοση εκπαίδευσης ή κάτι άλλο που μπορεί να χρησιμοποιήσει κάποιος.
Υποθέτοντας ότι ο σύμβουλος είναι υπεύθυνος για την εφαρμογή. Μια σύσταση μπορεί να είναι ορθή και να μην χρησιμοποιείται εάν δεν έχουν αντιμετωπιστεί τα ζητήματα εξουσίας, ικανότητας, κινήτρων ή χρονισμού. Η εφαρμογή ανήκει στη συζήτηση από την αρχή, ακόμη και όταν η εμπλοκή περιορίζεται σκόπιμα στην ανάλυση.
Το κοινό θέμα δεν είναι ότι η παροχή συμβουλών είναι ύποπτη. Είναι ότι η αόριστη γλώσσα προσκαλεί και τις δύο πλευρές να γεμίσουν τα κενά με αισιοδοξία. Η εξειδίκευση είναι μια πιο ήσυχη μορφή εμπιστοσύνης.
Η εξειδίκευση προστατεύει επίσης τον σύμβουλο από το να κριθεί με βάση ένα αποτέλεσμα που ούτε έλεγχε ούτε ισχυρίστηκε. Εάν ένας χορηγός ζητήσει σαφέστερες επιλογές, ένα ειλικρινές τεστ είναι το κατά πόσον οι επιλογές έγιναν σαφέστερες — όχι το κατά πόσον κάθε μεταγενέστερο εμπορικό αποτέλεσμα ήταν ευνοϊκό. Αυτή η διάκριση καθιστά τις συζητήσεις σχετικά με το εύρος και την αξία πιο χρήσιμες, ειδικά όταν η εργασία συνεπάγεται αβεβαιότητα που κανείς δεν μπορεί να εξαλείψει εκ των προτέρων.
Επιλέξτε το μικρότερο υπεύθυνο επόμενο βήμα
Εάν η σύντομη περίληψή σας αποκαλύπτει ότι ο υπεύθυνος για την απόφαση είναι άγνωστος, επιλύστε πρώτα αυτό το ζήτημα. Εάν αποκαλύπτει ότι ο οργανισμός δεν έχει βασικές πληροφορίες, συλλέξτε τα μικρότερα σχετικά στοιχεία πριν ζητήσετε από κάποιον να ερμηνεύσει ένα κενό. Εάν αποκαλύπτει μια πραγματική ανάγκη για εξειδικευμένη γνώση ή ανεξάρτητη διευκόλυνση, χρησιμοποιήστε την περίληψη για να αναζητήσετε μια στοχευμένη απάντηση.
Η μικρότερη υπεύθυνη δέσμευση δεν είναι πάντα η φθηνότερη. Είναι αυτή της οποίας το εύρος ταιριάζει με αυτό που μπορεί ειλικρινά να μαθευτεί ή να γίνει στη συνέχεια. Μπορεί να είναι μια τεχνική ανασκόπηση, μια συνεδρία λήψης αποφάσεων, μια σύντομη διάγνωση, ένας καθορισμένος ρόλος υλοποίησης ή μια εισαγωγή σε έναν διαφορετικό ειδικό. Καθορίστε τα όρια: τι θα παράγει η εργασία, τι δεν μπορεί να καθορίσει και ποια απόφαση θα ακολουθήσει.
Στο τέλος, κάντε μια τελευταία ερώτηση: θα καταλάβαιναν οι υπεύθυνοι για την εργασία πιο καθαρά τι πρέπει να κάνουν, γιατί την κάνουν και τι χρειάζεται ακόμα να μάθουν; Εάν η απάντηση είναι ναι, η δέσμευση έχει μια ουσιαστική ευκαιρία να αλλάξει την εργασία. Εάν η απάντηση εξαρτάται από μια υπόσχεση που δεν μπορεί να ελεγχθεί, σταματήστε. Η επόμενη χρήσιμη κίνηση μπορεί να είναι να βελτιώσετε την ερώτηση και όχι να υπογράψετε μια μεγαλύτερη σύμβαση.
Πριν από τη συμφωνία, ενεργοποιήστε την πρώτη συνομιλία. Ποιος θα παρέχει δεδομένα ή πρόσβαση; Ποιος μπορεί να επιλύσει ένα ερώτημα σχετικά με το πεδίο εφαρμογής; Πώς θα χειριστούν οι εμπιστευτικές πληροφορίες; Τι συμβαίνει εάν η εργασία ανακαλύψει ένα διαφορετικό πρόβλημα από αυτό που αναφέρεται στην περιγραφή; Αυτές δεν είναι λεπτομέρειες που πρέπει να αφήσουμε για μια εναρκτήρια απόφαση. Καθορίζουν εάν η δηλωμένη μέθοδος έχει την πιθανότητα να πληροί τις πραγματικές προϋποθέσεις.
Ρωτήστε επίσης πώς θα φύγει η εργασία από τον οργανισμό. Η απάντηση μπορεί να είναι μια σύντομη γραπτή αιτιολόγηση, μια χρησιμοποιήσιμη διαδικασία, τεκμηριωμένες υποθέσεις ή μια παράδοση σε έναν εσωτερικό υπεύθυνο. Δεν χρειάζεται να υπονοεί ότι κάθε άτομο έχει μετασχηματιστεί ή ότι η μελλοντική απόδοση είναι εξασφαλισμένη. Θα πρέπει να διευκρινίζει τι παραμένει χρησιμοποιήσιμο μετά την ανάθεση και τι πρέπει ακόμα να επιλεγεί, να χρηματοδοτηθεί ή να συντηρηθεί εσωτερικά.
Είναι χρήσιμο να συμφωνηθεί ποιος θα διαβάσει και θα χρησιμοποιήσει κάθε αποτέλεσμα. Μια τεχνικά ισχυρή ανάλυση που κατανοεί μόνο ο χορηγός μπορεί να μην βοηθήσει τα άτομα που πρέπει να κάνουν την αλλαγή. Αντίθετα, η ευρεία συμμετοχή μπορεί να δημιουργήσει θόρυβο όταν η εργασία απαιτεί εμπιστευτική ή εξειδικευμένη κρίση. Αποφασίστε συνειδητά: ποια άτομα χρειάζονται τη λεπτομέρεια, ποια χρειάζονται μια περίληψη απόφασης και ποια χρειάζονται μια ευκαιρία να αμφισβητήσουν τις υποθέσεις πριν προχωρήσει η εργασία. Αυτό είναι μέρος του πεδίου εφαρμογής, όχι μια προτίμηση παρουσίασης.
Θεωρήστε την παράδοση ως ένα πραγματικό κομμάτι εργασίας. Εάν η δέσμευση παράγει μια νέα διαδικασία, κάποιος εσωτερικός υπάλληλος πρέπει να γνωρίζει πότε εφαρμόζεται, ποιος μπορεί να την τροποποιήσει και ποια σημάδια δείχνουν ότι χρειάζεται αναθεώρηση. Εάν παράγει μια επιλογή, κάποιος πρέπει να ενσωματώσει την απόφαση στον σχεδιασμό. Αυτά τα ερωτήματα δεν εγγυώνται την υιοθέτηση. Αποκαλύπτουν εάν η πρόταση συνδέεται με μια πιθανή επόμενη ενέργεια ή καταλήγει σε ένα έγγραφο.
Αυτή η προσέγγιση δεν θα εξαλείψει την αβεβαιότητα. Δίνει στην αβεβαιότητα μια θέση στη σύμβαση αντί να της ζητά να κρυφτεί πίσω από ενθουσιασμό. Αυτό είναι ιδιαίτερα πολύτιμο όταν η απόφαση επηρεάζει άτομα που δεν ήταν στην αίθουσα όταν επιλέχθηκε η βοήθεια. Μια διαφανής ερώτηση, ένα οριοθετημένο πρώτο στάδιο και ορατές ευθύνες διευκολύνουν αυτά τα άτομα να κατανοήσουν την αλλαγή και να την αμφισβητήσουν εποικοδομητικά.
Εάν συγκρίνετε περισσότερους από έναν συμβούλους, μην επιβάλλετε ψευδή ακρίβεια με μία μόνο βαθμολογία. Οι σημειώσεις σχετικά με την καταλληλότητα, τις απαιτήσεις πρόσβασης, την αβεβαιότητα και την προτεινόμενη πρώτη απόφαση μπορεί να είναι πιο αποκαλυπτικές από ένα σταθμισμένο υπολογιστικό φύλλο. Χρησιμοποιήστε μια βαθμολογία μόνο όταν διευκρινίζει μια συμφωνημένη απαίτηση, όπως ένα απαραίτητο τεχνικό προσόν ή ένα μη διαπραγματεύσιμο όριο σύγκρουσης συμφερόντων. Η υπόλοιπη επιλογή εξακολουθεί να χρειάζεται κρίση και τα άτομα που είναι υπεύθυνα για τις συνέπειές της θα πρέπει να είναι σε θέση να την εξηγήσουν σε απλή γλώσσα.